پله پله تا ملاقات خدا
چشم دل باز کن که حرفی نگفتنی دارم

بسم الله الرّحمن الرّحیم

«ألَم تَرَ أنَّ اللهَ یُولِجُ الّیلَ فیِ النَّهارِ وَ یُولِجُ النَّهارَ فیِ الَّیلِ وَ سَخَّرَ الشَّمسَ وَ القَمَرَ کُلٌّ یَجری الی أجَلٍ مُّسَمًّی وَ أنَّ اللهَ بِمَا تعمَلُونَ خَبِیرٌ»(آیه ۲۹ سوره مبارکه لقمان)

ترجمه: آیا ندیده ای که خدا شب را در روز در می آورد و روز را در شب در می آورد و آفتاب و ماه را تسخیر کرده است هر یک تا وقت معلومی روانند و خدا به آنچه می کنید آگاه است؟

لازم نیست لب به سخن بگشایم. همه چیز که گفتنی نیست. بگذار بیننده این بازی بزرگ باشم. بگذار ببینم که چه گونه اتّفاقات مثل قطعات یک جورچین جور می شوند و کنار هم قرار می گیرند و امروز و فردای مرا می سازند؛ تا من فردا، با من امروز متفاوت باشد. آنقدر هنرمندانه این بازی را می گرداند که اگر بصیرت داشته باشیم، محو هنر و چیره دستی اش می شویم.

کجا بهار ما تابستان و کی خزان شد؟ کودک دیروز کی بزرگ شد و ادّعای مردی کرد؟ خودش هم اگر بیاندیشد دچار وهم و حیرانی می شود.

بگذار بیش از این لب به سخن باز نکنم؛ که صحبت ما صحبت موهومات است. همین قدر بدان که خبرهایی است، پشت این بی خبریهای ما!

گوش کن، سکوت با تو حرفهای تازه ای دارد.

                                                                                               [۱]،[۲]                                

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٩ تیر ،۱۳۸٥ - 1.2.3


...

که يکی هست و هيچ نيست جز او

                                               وحده لا اله الا هو

وقتی مفهوم تنهايی ات رادرک می کنی؛ ديگر بودن با آدم ها ــ حتی نزديک

ترينهاشان ــ دردی از تو دوا نمی کند ...

تنها آمدن = تنها بودن =تنها رفتن

کاش ديگران به انزوای آدم خرده نمی گرفتند ...

قل حسبی الله ...

                                                                             [3]     

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٦ تیر ،۱۳۸٥ - 1.2.3


بی خبرِ بی خيال

الله!

هنگام سپیده دم خروس سحری           دانی که چرا همی کند نوحه گری؟

یعنی که نمودند در آیینه صبح            کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

[شیخ ابو سعید ابو الخیر]

قصه غم انگیزی است قصه ما.

شرح حال گمشده ای است بی خیال!

انگار نه انگار که قرار است باز گردد.

گم شده است و همچنان دور می شود و دورتر.

چشمانش را بسته و ابلهانه گوشهایش را با دو دست گرفته است و سوت می زند و الّافی می کند.

خودش به دادمان برسد!

                                                                                                                        [2]

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱٤ خرداد ،۱۳۸٥ - 1.2.3


دعوت نامه !


*و اذا سألک عبادي عنّي فانّي قريبٌ ؛ اُجيبُ دعوة الدّاعِ اذا دعان فليستجيبوا لي و ليومنوا بی لعلّهم يَرشِدون *                                                         

خودش دارد همه را دعوت می کند به ميهمانی خويش !
خودش دارد همه را به يک ديد ـ بنده ـ نگاه می کند و بی آنکه اسم و رسمی داشته باشيم فقط می گويد : بيا !
می گويد : بيا . بقيه اش با من !
می گويد : تو فقط بخواه . فکر هيچ جايش را هم نکن . همه چيز را بسپار به من . همه ی کارها را خودم انجام می دهم ! اصلا نگران هيچ چيز هم نباش ! با من که باشی همه چيز روبه راه و بر وفق مراد می شود !
حتی مهلت نمی دهد که بپرسم کجا بايد ببينمش ؛ تا می خواهم لب تر کنم می گويد : زياد هم دور نيستم . فقط کافی ست اراده کنی تا کنارت باشم ! من همين نزديکی هام ! هروقت دلت خواست صدايم کن تا بيايم و خواسته هايت را اجابت کنم ( ياد غول چراغ جادو می افتم !) فکرم رامی خواند و در حالی که دارد می خندد مگويد : من حتی از غول چراغ جادو هم قوی ترم ! آخر او هم فقط به دستور من راهی قصه ها شده ! خواستم ببينيد که چه قدر بر آوردن آرزو هايتان آسان است . به خاطر همين او را فرستادم به قصه ها يتان!
تا به خودم می آيم  ديگر نمی بينمش !
 دلم برايش تنگ شده ؛ می خواهم همين الآن صدايش کنم . آخر خودش گفت که ؛
                                           من همين نزديکی هام . کافی ست اراده کنی تا ....

                                      
*: سوره ی مبارکه ی بقره آيه  ۱۸۶                                            [۱]<[۳]

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٥ خرداد ،۱۳۸٥ - 1.2.3


اول دفتر به نام حی داور

بسم الله الرّحمن الرّحیم

نام تو شنیده می شود

هر روز و هر لحظه

از حرکت مفصلهایم

در ترک بستر ، هنگام برخواستن و در برداشتن قدم


الحمد لله ربّ العلمین

چون مرغان که آب از گلویشان

بدون شکر پایین نمی رود

- به نسبت لطف تو-

ما را هم نفسی بی شکرت نمی آید و نمی رود

و شکر تو نیاز ماست


الرّحمن الرّحیم

گناه من بسیار است و رحم تو بیشتر


ملک یوم الدّین

شرط ما رضایت توست

هر روزی که باشد


ایّاک نعبد و ایّاک نستعین

مست و پا بستت هستیم

امر، امرِ توست

شرط، امرِ توست

گر مرگ، امرِ توست

این سرِ ما و این دشنه تو


اهدنا الصّرط المستقیم

کور شدیم در مقابلت

چشم ما را ظرفیت آن نور نبود

حالا دست ما را بگیر و چشم ما باش


صرط الّذین انعمت علیهم

غیر المغضوب علیهم ولا الضّالّین

ما را پی نخود سیاه نفرست

 

                                                                                                       [۲]

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢۸ اردیبهشت ،۱۳۸٥ - 1.2.3


بالهايمان را باز می کنيم و پرواز را آغاز...

ياهو!

چرخيديم و چرخيديم و چرخيديم ...
از انفجار خويشتن می آمديم
دغدغه مان رهايی بود؛
هم را يافتيم
زمين را بدرود گفتيم
و آسمان را به زير گرفتيم
تو گويی انگار با پرندگان ميعادی داريم!

حالا ميخواهيم
بيکران آبی را تجربه کنيم
و آن قدر بالا برويم
که هفت آسمان را
زير پاهايمان احساس کنيم
وخدا را
                              در برابرمان ....

                                                                           [۳]

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢٧ اردیبهشت ،۱۳۸٥ - 1.2.3